moonloopthard.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    DK4EBXV
     
     
     
    Hi familie, vrienden, kennissen, medebloggers, -hardlopers en andere geïnteresseerden. Leuk dat je even komt kijken hoe het met me gaat en wat mijn vorderingen en plannen zijn. Laat je ook even een reaktie achter?
     
     
     
    Plannen:
     
     
    La Bouillonnante, afzien, zwoegen, pijn en genieten

    Voor het lopen van de Trail du La Bouillonnante moet je lef hebben, niet bang zijn om onderuit te gaan, pijn kunnen lijden maar ook moet je oog hebben voor al het mooie om je heen.

    Wij waren al een dag eerder richting de Ardennen vertrokken, voor een overnachting bij particulieren in Transinne. Daar werden we heerlijk in de watten gelegd door de vrouwen des huizes en ik voelde me bijna bezwaard om het ontbijt voor de volgende ochtend al om 7 uur op te laten dienen. Ik wilde nl. graag om half 9 in Bouillon zijn voor het ophalen van het startnummer.

    Vooraf in de tent nog even gesproken met Martine en Ingrid en kennis gemaakt met zuiderburen Ruth en Julie, die net als ik geheel onvoorbereid van start gingen. We waren alledrie dan ook flink zenuwachtig en hadden geen idee wat ons te wachten stond.

    Rond kwart over 9 werden we vriendelijk verzocht om richting de binnenplaats van de burcht te gaan waar de briefing plaats zou vinden. Nu ging dat in het Frans en ik verstond er dan ook helemaal niets van maar het kwam er op neer dat er veel modder zou zijn en dat voorzichtigheid geboden was. Het is maar goed dat ik de rest niet heb verstaan.

    Even na half 10 klonk het startschot en kwam de menigte langzaam in beweging. De eerste 2 km waren vlak, we gingen iets naar beneden maar toen kwam de eerste echte klim. Mannetje voor mannetje, af en toe een vrouwtje er tussendoor maar we waren zeer sterk in de minderheid. Ik moest even wachten maar kon uiteindelijk toch naar boven en daarna volgende natuurlijk de afdaling. Nu was dit nog maar het begin en dat ging redelijk soepel maar ik wist toen nog niet wat me allemaal te wachten stond.

    De hele route was geen moment vlak en erg veel hardlopen was er dan ook niet bij. De klimmen werden steeds moeilijker en het afdalen steeds gevaarlijker. Na 12 km was er eindelijk een verzorgingspost en ik had ook echt wat maagvulling nodig. Was toen 2 uur onderweg en ondanks het advies van Majet Spoelder (zie blog vorige week) had ik geen eten meegenomen, stom stom! Robert en de meiden stonden bij de betreffende verzorgingspost en mijn o zo meelevende echtgenoot wist me te vertellen dat ik niet zo heel ver verwijderd was van de moeilijkste klim en de gevaarlijkste afdaling.

    Vol goede moed ging ik verder, tot nu toe was het allemaal goed te doen maar daar kwam snel verandering in. ‘De klim’ was echt afzien en het afdalen leek in het niets meer op wandelen maar meer op billenschuiven. Modder, glijpartijen, valpartijen……alles heb ik in de tweede helft meegemaakt. Menig boom heb ik omhelst om mijn val te breken (oh wat was ik ze dankbaar) en éénmaal gingen de benen met me op de loop waardoor ik me uit nood express heb laten vallen. Van top tot teen onder de modder en schrammen liep ik verder richting de laatste verzorgingspost. Vanaf daar heb ik een stukje opgelopen met een franse mevrouw die een heel klein beetje Nederlands sprak. Veel gespreksstof hadden we niet maar we gingen een asfaltweg naar beneden en konden mooi tempo maken. Dachten we…………… Het feit dat we op een asfaltweg liepen was natuurlijk al niet goed en na 2 km dalen kwamen we er dan ook achter dat we fout zaten. Shit………of ‘merde’ zoals mijn maatje voor dat moment het noemde.

    Dan maar weer omhoog en kijken waar we het bordje hadden gemist. Onderweg kwamen we het niet tegen en uiteindelijk kwamen we weer bij de verzorgingspost uit. Van daaruit is er iemand van de organisatie meegelopen en heeft ons de juiste afdaling gewezen, wij hadden het tot 2 maal toe gemist, we waren toen ws al erg moe.

    We ploeterden verder en werden steeds vermoeider. Het afdalen ging ook steeds moeilijker want de concentratie was ver te zoeken. Bij een trail is het geen kwestie van verstand op nul en blik op oneindig want het gevaar loert ieder moment.

    Ik heb onderweg veel aan Martine en Ingrid gedacht en hoopte dat ze bij de splitsing toch voor de 24 km hadden gekozen. 50 Km is echt gekkenwerk op zo’n parcours. Ik heb ze later niet meer gesproken maar de bikkels hebben het gewoon gedaan hè!

    Na 5 uur lopen, klimmen, vallen en weer opstaan, kreeg ik eindelijk het kasteel in het vizier. Nog een bruggetje over, de weg oversteken en de kiezen op elkaar voor de laatste beklimming: de trap richting de finish. Mijn meiden stonden halverwege en Robert stond bovenaan luidkeels te roepen dat ik nog even een sprintje moest trekken. Toen ontsnapte de eerste vloek want godgloeiende wat was ik kapot. Moe, pijn, vreselijk hongerig, maar ik had het gehaald. En wat had ik ondanks het afzien, GENOTEN!
     
    Volgend jaar absuluut weer, met een betere voorbereiding en minstens een uur sneller!
      
    Meer mooie verhalen bij Martine, Julie en Ruth.
     
    De foto's staan hier en een kort filmpje kun je hier vinden.

    Reacties

    Ruthje op 27-04-2009 13:05
    Leuk verslag Monique en je hebt het echt super gedaan hé. Ik vermoed dat wij lang in elkaars buurt hebben gehangen, zonder het van elkaar te weten. Jammer dat je daar effe de weg kwijt was. Ik heb op een bepaald moment ook twee lopers moeten terugroepen die stevig verkeerd aan het gaan waren, wie weet waar kom je dan op de duur zo uit hé. Gelukkig had je het redelijk snel door ;-) En die bomen waren inderdaad levensreddend met momenten, héhé. Nogmaals dikke proficiat en wie weet tot volgend jaar (of al sneller ergens anders hé)!!! 
    Karin op 27-04-2009 13:15
    Nou een frans "sjappoo" is hier wel op zn plaats vind ik!!!!
    Claudia op 27-04-2009 13:17
    Geweldig verslag, probeer me voor de geest te halen hoe je eruit gezien moet hebben (wacht wel op de foto's), maar super gelopen. Nu lkr uitrusten en heel lang nagenieten.
    Petra op 27-04-2009 13:18
    Merde, wat fantastisch van je gedaan! Super.
    Tiny op 27-04-2009 13:20
    Het lijkt me dat ik zo'n uitdaging ook nog eens een keer moet aangaan. Moet je toch minstens een keer in je leven gedaan hebben. Verdomd ik moet dan wel opschieten;-) Een superprestatie van je!!
    Patricia op 27-04-2009 13:41
    Wat een geweldige prestatie! Wat een afzien! Nogmaals groot respect!
    Lijkt me trouwens geweldig om ooit ook eens zoiets te doen!
    Jij nu lekker uitrusten en nagenieten.
    RunningRonald op 27-04-2009 13:49
    wow wat een verslag, dit heeft niets meer met hardlopen te maken maar met overleven :)... onwijs goed gedaan Moon, ben benieuwd naar je lekker vieze foto's 
    martine op 27-04-2009 14:05
    haha, ik heb er even hard om gelachen. Hoe herkenbaar. 
    En na 38 km hadden wij ook even spijt dat we niet het 24 km bordje hadden gevolgd :-)
    ik heb de fotos op de site gezegd.
    en al met al wist ik dat je ging genieten :-) dit is jouw ding.
    En ik heb robert en de kids ook nog even gezien daar.
    nb; les 1 op de trails, ga nooit weg zonder eten. Je bent ongelooflijk het haasje als je hongerklop krijgt. Want er is niemand die je even ergens heen brengt. Voordeel is dat je ook haast niet kan opgeven want je zit is de fokking nowhere :-)
    btw, ik loop vandaag als een bejaarde, spierpijn, beurs en stramme knieen. maar gaaf was het wel..woooooooohooooooooooooo

    Dave op 27-04-2009 14:27
    Knappe prestatie hoor!
     
    En zoals je schreef, bij trailrunning kan je nooit je verstand op nul zetten zoals bij streetrunning en dat maakt het juist avontuurlijker.
     
    Bravo!
    op 27-04-2009 14:55
    Wat een fantastische prestatie Monique! Diep respect!!
    meerval14 op 27-04-2009 17:25
    Petje af!!! 5 uur survival en dan nog kunnen genieten.
    Rinus op 27-04-2009 18:26
    WOW!!!!!!, gefeliciteerd en wat een tocht zeg!.
    Ik zou helemaal gek worden van die zeg maar bergen en petje af hoor.
    Geniet ervan en wat een gevoel moet gegeven hebben om de verkeerde afslag te nemen, toch door gezet.
    Volgend jaar gaat het sneller en benieuwd naar de foto's.
    Groet Rinus.
    GertN op 27-04-2009 18:53
    Wat en geweldig mooi verslag en wát een dappere onderneming!! Ik heb heel veel respect voor je!
    geert op 27-04-2009 19:38
    mooi gelopen, en wat een tijd.
    'bouille' is in het Frans 'drap', dus de naam komt niet alleen van 'Bouillon' ;-)
    John op 27-04-2009 20:19
    Een diepe buiging en bakken vol respect, Moon!! Super wat je hebt gepresteerd, je bent een bikkel.
    rudy op 27-04-2009 21:12
    Proficiat met deze knappe prestatie! Voor jou is geen berg te hoog meer.
    Ron op 27-04-2009 21:48
    Afzien kan soms fantastisch zijn Moon! Geweldige ervaring lijkt me en je hebt het toch maar geflikt. Wees trots op jezelf!!
    martine op 27-04-2009 23:43
    grappig, bij ons was er niemand meer en we konden zo de trap op en af :-)
    M@urice op 28-04-2009 09:01
    Wat een lef!Duidelijk dat je niet bang bent en pijn kunt lijden! En dan ook nog ff genieten ...... Monique je hebt een klasse prestatie geleverd. Een hele diepe buiging is dan ook op z'n plaats!
     
    Jacqueline op 28-04-2009 09:48
    In je filmpje is idd heel duidelijk te zien dat het gigantisch zwaar was/is. Whow... wat ben jij een bikkel. Top gedaan, super knappe prestatie.
    op 28-04-2009 09:54
    Wat een geweldige prestatie! Lijkt me fantastisch om te doen. Veel respect!
    longjohn op 28-04-2009 10:10
    Super prestatie Monique!!!! En wat een verschil met je blog van vorige week na de Cascaderun. Geweldig voor je zelfvertrouwen en ik ben blij dat nu alles op zijn plaats viel. En ik ben zelf voor heel wat gekke dingen in maar ik geloof dat dit niks voor mij zou zijn. hahaha
    Maar de halve in La Roche is natuurlijk nu een eitje???
     

    marga op 28-04-2009 13:44
    Hey Monique,
     
    Wat een beleving!! Fantastisch.
    En ook een leuk filmpje wat je hebt gemaakt.
    Petje af.
     
    Groeten Marga
    Gea op 28-04-2009 19:15
    Knap gedaan en een mooi verslag. Het lijkt me een bijzondere beleving.
    hans op 28-04-2009 21:06
    Wat een mooi verslag. Het is echt zwaar he. Onwijs gaaf. Heel goed van je. Gefeliciteerd. Geniet er nog lang van
    Hans op 28-04-2009 22:36
    Superverhaal Monique. De foto's doen me denken aan de Mescherbergloop, maar dan in het kwadraat.
    Gefeliciteerd.

    Léonie op 29-04-2009 13:16
    Gefeliciteerd hoor!!! Je moet maar zo denken: it's all worth it in the end. Volgend jaar wil ik zeeeeeeker ook!!!
    Verhoef op 30-04-2009 10:41
    Fantastisch Monique, een geweldige prestatie en ervaring. Het ziet er ook werkelijk gaaf (en behoorlijk pittig) uit. Je was trouwens niet alleen, die kapot ging. Dichter bij jou huis, in Enschede gingen er ook kapot (incl. ik).
    Hierzal jeook weer de nodige enthousiastme/motivatie uitputten, dat waar je even in een dipje zat.
    gr. Ruud
    Ruthje op 30-04-2009 18:36
    'k heb je gevonden tussen de vele foto's op de site van de organisatie, mail je effe je mailadres door, dan stuur ik je die door (moet je er zelf niet tussenzoeken hé). Helaas maar eentje gevonden van jou, maar van mij zijn er geen :-( ach ja ;-)
    JeeWee op 02-05-2009 17:58
    Super prestatie. je laat maar weer zien dat je tot heel veel in staat bent terwijl je voorbereiding niet optimaal(op z`n zachtst gezegd)was.
     
    Petr@ op 07-05-2009 07:56
    Petje af hoor! Dit is toch veel stoerder dan een nachtje lopen om het bevrijdingsvuur op te halen :-)))
     
    gr.
    Petr@
    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl