moonloopthard.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    DK4EBXV
     
     
     
    Hi familie, vrienden, kennissen, medebloggers, -hardlopers en andere geïnteresseerden. Leuk dat je even komt kijken hoe het met me gaat en wat mijn vorderingen en plannen zijn. Laat je ook even een reaktie achter?
     
     
     
    Plannen:
     
     
    Wat de meesten van jullie waarschijnlijk niet weten is dat ik naast het hardlopen nog een grote hobby heb en dat is lezen. En dan gaat mijn voorkeur voornamelijk uit naar boeken over andere culturen, en (auto-)biografieën. Zo staan er o.a. in mijn goed gevulde boekenkast: 'Dagboek van een Geisha', 'Bangkok Hilton', 'Acher Mekka', 'Mijn Woestijn', 'De Dominee', 'Gevangen in een sluier', 'De Blanke MasaÏ',' Eerst doodden ze mijn vader' en het laatste boek dat ik gelezen heb was 'De Vliegeraar'. Toen ik zondagavond de laatste regels las wist ik het:  "ik moet de film zien" dus reed ik gisteravond naar Hoogeveen, naar de tot tweemaal toe tot beste uitgeroepen bioscoop van Nederland!
     
    En het boek heeft grote indruk op me gemaakt maar de film heb ik ook ademloos zitten kijken. Zo mooi gemaakt, zo goed gecast en het geeft mij een nog beter beeld van het Afghanistan voor de inval van de communisten maar ook hoe het regime is onder de Taliban.
    Een klein minpuntje, Sohrab kwam op het laatst niet erg geloofwaardig over. Ik had telkens het idee dat hij ineens in lachen uit zou barsten. Maar Hassan maakte veel goed. Wat een geweldig joch!
     
    Lees meer...   (18 reacties)
    Een tijdje geleden schreef ik over mijn rol als oefenvijand bij een grote oefening van de Natres. Als dank werden we gisteren verwelkomd op de kazerne in Assen voor een hapje (lees: stevige maaltijd) en een drankje én om schietlessen te krijgen. En hoewel ik vroegâh als kind (oh schande) weleens een buks in de hand heb gehad was het voor mij toch wel erg ongewoon om languit op de grond te liggen met een (weliswaar ongeladen) moordwapen in de hand.
     
    We mochten eerst schieten met een Diemaco en uit deze eerste serie bleek dat de 3 dames in het gezelschap toch heel wat beter konden richten dan de heren! 2 Treffers uit 5 schoten was de eis en dat haalden we met gemak
     
    De Diemaco
     
    Toen mochten we doorschuiven naar de Minimi. Na de nodige uitleg begon de film te draaien en ineens begaven we ons in oorlogsgebied. Als soldaat stonden we tegenover een grote groep buitenlanders die in de eerste instantie wel vriendelijk leken maar ineens begonnen te schieten. En hoewel het allemaal fictief is gierde op een gegeven moment de adrenaline door mijn lijf. Ook het schieten met de Minimi ging me niet slecht af.
     
    De Minimi
     
    En het laatste wapen dat we uit mochten proberen was de Mag. Nog een stuk zwaarder dan de Minimi en voor mij eigenlijk een beetje moeilijk te hanteren. Nieuwe film, nieuwe situatie en het werk kon weer beginnen. En hoewel het een erg zwaar wapen is trof ik ook dit keer wel doel!
     
    De Mag
     
    Erg leuk die schietlessen maar ook erg vermoeiend én ik heb er ook nog spierpijn aan overgehouden!
     
    Maar volgens mij ben ik wel voor de landmacht!
     
    En na al dat geweld kon ik vanochtend heerlijk ontspannen tijdens een duurloop van 10 km. Regen en wind getrotseerd (zie je: alweer geschikt!) en de spierpijn in nek en schouders is wat minder. Heerlijk gevoel!
     
    Lees meer...   (7 reacties)
    Opgeknapt en wel. Gelukkig duurde het niet zo lang en is het bij een paar dagen gebleven. 'Cyclisch braken' noemt men het, een variant van migraine. Geen enge ziekte of aandoening dus maar wel erg vervelend. De volgende keer kan ze gewoon weer naar het ziekenhuis, krijgt een infuusje en knapt hopelijk dan ook weer zo snel op als deze keer. Alle voorgaande keren (ik kan ze niet meer tellen) was ze veel zieker en volgde er een luchtweginfectie die dan weer aangepakt moest worden met Predsnison.
    Er zijn meer kinderen behept met dit 'mankementje'. Ze groeien er vanzelf overheen.
     
    Bedankt allemaal voor het meeleven en de beterschapswensen. Een deel heeft ze zelf gelezen. Niet alles want ze zit immers nog maar in groep 3 en af en toe is het wat te moeilijk maar ze is onder de indruk van zoveel aandacht
    Lees meer...   (21 reacties)
    Ik heb vanochtend een nieuwe hartslagmeter gekregen. Niet eentje waarvan ik dacht: "die moet ik meteen hebben" want ik kreeg een Holterfoon van de huisarts. Gedurende een maand lang moet ik om de dag een controlefilmpje insturen en bij hartkloppingen moet ik ook meteen een opname maken. Niet veel werk, het werkt allemaal via de telefoon maar ik loop nu dus wel een maand lang met plakkers op mijn lijf.
     
     
    Waarom deze wending? Ik ging naar de huisarts met aanhoudende diarree. Uit de kweek kwam niets afwijkends en toen opperde men om de schildklierfuncties weer eens te laten controleren. Ik schreef het al eerder: 6 jaar geleden werkte de klier te snel.
     
    Uit onderzoek is echter gebleken dat de schilklier nu te traag werkt (dit in tegenstelling tot wat ik eerder schreef) maar heb ik wel bijna alle kenmerken van een te snel werkende schildklier. Nerveus, hartkloppingen, snelle spijsvertering, verhoogde hartslag maar dat kan evenzo goed komen van de astmamedicatie die ik de laatste tijd wat meer inneem.
     
    Affijn, ik heb dus medicijnen meegekregen voor de traagwerkende schildklier, ijzer voor een wat te laag ijzergehalte en de Holterfoon voor het registreren van de rare capriolen die mijn hart soms denkt te moeten maken. (Moet ik er even bij vermelden dat zowel mijn vader en moeder last van hartfalen hebben en dan is men natuurlijk extra voorzichtig)
     
    En wat heeft dit te betekenen voor het hardlopen.............op de bijsluiter van de Holterfoon staat dat ik gewoon moet doen wat ik anders ook doe, dus ook hardlopen. Maar ik voel me niet echt helemaal geweldig en heb de afgelopen 2 weken dan ook niet bijster veel gedaan. Van Mark heb ik een nieuw schema gekregen maar of dat ook gaat lukken? Vooralsnog luister ik even heel goed naar mijn lichaam.
     
    Lees meer...   (31 reacties)
    Ik zie door de bomen het bos niet meer. Het abonnement van mijn mobiele telefoon is aan verlenging toe en ik mag een nieuwe telefoon uitzoeken. Maar welke?? Op dit moment gaat mijn voorkeur uit naar de Nokia N73 maar wellicht heeft iemand van jullie nog een veel betere optie?
     
    Mijn eisen:
     
    * Ik moet ermee kunnen bellen
    * Fotocamera met minimaal 3 megapixel
    * Handzaam modelletje, moet in het telefoonvakje van mijn drinkbelt passen
    * Niet te ingewikkeld qua bediening.
     
    Roept u maar.....................................
    Lees meer...   (11 reacties)
    De laatste tijd maakte ik me wat zorgen over mijn gezondheid. Mijn spijsvertering is al wekenlang op hol en uiteindelijk heb ik vorige week de boel op kweek laten zetten.
    Uitslag: geen bacterie, virus of parasiet, maar wat was het dan wel? Nu is het zo dat ik me niet ziek voel, geen pijn heb maar wel wat last heb van andere dingen. Kortademigheid, trillende handen, nerveus gevoel, stemmingswisselingen en diarree, dus toen ik de praktijkassistente belde voor de uitslag van de kweek en ze meedeelde dat daar niets bijzonders mee was, vroeg ze wanneer mijn schildklierwaarden voor het laatst waren geprikt. En ineens viel het kwartje, natuurlijk de schildklier is weer 'op de hobbel'!!
    6 Jaar geleden was door de zwangerschap de schildklier zo van de regel dat ik een tijdlang medicijnen heb moeten slikken. Toen er geen verbetering kwam en ik bovendien weer graag zwanger wilde worden hebben we besloten om maar voor een 'slok' te gaan. Een behandeling met radio-actief jodium. Voel je niets van, het is alleen heel vervelend dat je wordt opgesloten in een bunker omdat je stralingsgevaarlijk bent, zoals we dat gekscherend noemden. Dit was overigens een periode waar ik niet zo graag aan terugdenk. Onze oudste was net een paar maanden oud en ik mocht haar een aantal weken niet verzorgen in verband met de straling.
     
    Deze behandeling heeft er toendertijd voor gezorgd dat de snelwerkende cellen werden vernietigd en het is een aantal jaren goed gegaan. Maar nu is het dus weer goed mis. Dacht ik nog dat de kortademigheid veroorzaakt werd door de astma en de hartkloppingen door het meer gebruiken van astmamedicatie, nu herken ik het gewoon als de kenmerken van een snelwerkende schildklier. Stom eigenlijk dat ik daar helemaal niet aan gedacht heb.
     
    Affijn, ik zit weer in de medische molen  Eerst maar eens weer bloed laten prikken morgen en dan volgen natuurlijk snel weer de andere onderzoeken. Hopelijk heeft dit geen gevolgen voor het hardlopen, ik ga eens op zoek naar informatie over hardlopende 'hypertjes'
    Lees meer...   (24 reacties)
    Heb ik jullie te lang in spanning gelaten? Nee toch? Zo boeiend is het nu ook weer niet, maar de kans dat er meelezers zijn die ook toevallig bij de Natres zitten is groot en de geheime missie mocht niet vroegtijdig uitlekken.
     
    Wazig? Nee hoor. De afgelopen 2 zaterdagen heb ik nl. als oefenvijand gefigureerd bij oefeningen van de Natres. En ik niet alleen, een groot aantal van mijn collega's had een rol in het geheel. Ons werk heeft helemaal niets met defensie te maken, maar één van onze collega's wel en laat die nu ook toevallig die oefening coordineren...........
     
    Vorige week zaterdag liep ik rondjes rondom het te bewaken object. De bedoeling was dat ik hittestuwing zou krijgen -ja ik weet het, het was net een graad boven nul maar ik wil graag nog wat kilo's afvallen en had daarom een thermoshirt, een functioneel shirt, een vuilniszak, een kantoenen shirt en een jack aan en ik kan je vertellen dat ik het heel erg warm had- maar meteen het eerste verkenningsvoertuig zorgde voor problemen. Laat dat voertuig nu toevallig bemand zijn door M (een collega) en G (een woensdagavondloopgroeplid). En aangezien ik nogal aardig uit de buurt van mijn eigen woonplaats was, hadden die twee het natuurlijk meteen door dat ik daar niet zomaar wat liep te trainen.
     
    Later heb ik het nog op een andere locatie geprobeert en leuke jongens die soldaten maar een loopster in nood helpen........ho maar. Missie mislukt dus. Of wel gelukt misschien, maar ze deden hun werk gewoon niet goed.
     
    Gisteren verliep het echter anders. Na eerst in IJhorst ondervraagd te zijn door de soldaten die een sociale patrouille uitvoerden ben ik met collega Y en haar zoontje D (5 jaar, onthouden!) rondom het object gaan wandelen. Druk kletsend kwamen ons een paar soldaten tegemoet en ze begonnen met ons te babbelen. Vertelden dat ze op oefening waren en toen D naar het geweer wees deed één van de soldaten het ding af en hing het bij het kind om de nek!! Oei, foutje! Op mijn vraag of dat nu niet heel erg gevaarlijk was zei de soldaat: 'Nee hoor mevrouw, er zit geen munitie in, wij lopen hier zomaar wat, niets aan de hand!" Collega Y mocht zelfs nog een foto maken van kind met wapen! En hoewel het de bedoeling was dat we zoveel mogelijk uit de soldaten moesten zien te krijgen was ik hier toch wel heel erg verbaasd over. Ik denk dat de soldaat in kwestie op zijn minst een fikse uitbrander heeft gekregen of nog gaat krijgen. De missie was dus WEL gelukt en hoe!
     
    Onze beloning voor 2 dagen toneelspelen is een avondje kazerne, inclusief eten en drinken en een schietles in een simulator. Hopelijk zijn de gemoederen dan weer wat gesust want de andere role-players hebben de soldaten af en toe flink te grazen gehad.
     
    Lees meer...   (9 reacties)
     
    De overbuurvrouw kwam haar vanochtend thuisbrengen. In een kartonnen doos. Gisteravond is ze aangereden en de buurvrouw zag haar, tijdens de laatste avondwandeling met de hond, liggen bij hen voor het huis.
    De kleintjes, inmiddels 3,5 week oud, moeten het zonder moeder stellen. En wij krijgen het druk met voeren.
    Een geluk bij een ongeluk: Robert is gisteren onfortuinlijk ten val gekomen bij het 'buikschuiven' en heeft een paar gekneusde ribben. Werken kan hij niet, dus hij mag bij mijn afwezigheid de zorg voor de kittens op zich nemen.
     
    De meiden namen het goed op. Op Robert's "Muis is nu in de poezenhemel en daar is het heel mooi" zei Nina: "daar is het helemaal niet mooi, daar is alleen zwart zand met bloembollen!" (Nina en Tara hebben samen met opa de poes begraven)  We houden het maar op drentse nuchterheid.
     
    Lees meer...   (23 reacties)
    Nina is gisteren onwijs verwend! De vele cadeaus worden nu nog met bewonderende blikken bekeken, maar vanochtend volgde toch het allermooiste cadeau:
     
    Muis is bevallen en wij mochten daar getuige van zijn. Een heel bijzondere ervaring.
     
     
    Na het derde kitten lag Muis uitgeteld maar tevreden in haar 'bevallingskamertje' en ben ik gaan douchen. Schoonpa had immers gezegd dat het geen groot nest zou worden omdat Muis zelf best nog jong is.
    Maar toen ik gewassen en wel weer op m'n knieën bij de gelukkige jonge moeder zat, poepte ze er waarempel nog 2 uit. Uiteindelijk zijn het er dus 5 geworden. En er zitten bijzondere exemplaren tussen.
     
    De eerstgeborene.
     
     
     
    Lees meer...   (17 reacties)
    Even een hele kleine pauze. Ik ben (door omstandigheden) een beetje vermoeid. Het lopen wil niet zo en dan schiet het loggen er ook wat bij in.
     
    But remember:
     
     I'LL BE BACK
     
     
    Naschrift: ik lees net de reactie van Egbert en misschien ben ik mijn trouwe lezers wel wat uitleg verschuldigd: het gaat niet zo goed met de gezondheid van Nina. Niet te verwarren met Tara die afgelopen vrijdag is geopereerd want daar gaat het gewoon goed mee.
    Nina heeft al anderhalf jaar periodes (zeker een aantal dagen per maand) dat ze erg moet braken. Dit komt regelmatig voor en tot nu toe is de oorzaak niet bekend. Zo'n 'aanval' duurt doorgaans zo'n 1 tot 2 dagen maar dit keer leek ze niet op te knappen. Sinds vrijdagnacht is ze aan het spugen en uiteindelijk zijn we gisteren met haar naar de huisarts gegaan. Die constateerde erg onrustige longen (Nina heeft ook astma) en schreef een kuurtje Prednison en Antibiotica voor. Door de Prednison trad er al snel verbetering op, maar ze is nog heel erg moe en slapjes. Het is mogelijk dat dit verschijnsel verband houdt met haar astma en dat zou dus betekenen dat haar astma niet onder controle is. 
    Maar gelukkig had ik gisteren met de huisarts een heel prettig gesprek en samen zullen we proberen te achterhalen wat er aan de hand is.
     
    Mijn vermoeidheid komt dus door slapeloze nachten en bezorgdheid, iets wat iedere ouder bekend voor zal komen  (met een knipoog om alles even weer te relativeren)
     
     
     
    Lees meer...   (24 reacties)
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl