Het valt niet mee om altijd maar weer wat tekst te verzinnen voor een blogje. Vooral nu niet want de afgelopen week was niet zo bijzonder.

 

Of het moet jullie nog boeien dat N en ik weer in het ziekenhuis hebben gelogeerd. Dat ik daarom op vrijdagochtend mij hoofd even leeg moest lopen tijdens een hm-afstand en dat ik helemaal in een flow liep. Of dat ik zondagochtend al om half 8 bij het bezoekerscentrum op Koen en Jan stond te wachten om gezamenlijk een duurloop te doen en dat daarbij wel weer spannende gesprekken op gang kwamen. Of dat we 's middags met z'n achten naar het Thialf zijn geweest en daar de longen uit ons lijf hebben geschreeuwd (alleen voor de Nederlanders uiteraard, chauvinistisch als we zijn (en okè ook voor Shani Davis)).

 

Je ziet het, weinig bijzonders. Er werd niet anders van me verwacht dan er gewoon te zijn. Ik hoefde geen prestaties te leveren, er was geen competitie. Ook wel eens lekker zo'n weekje.

De Lemelerbergloop behoort toch zeker tot één van mijn favorieten. Zwaar, afzien, buffelen, schelden en onderweg weinig genieten maar als je eenmaal de finish hebt bereikt is daar de voldoening. Weer gehaald, weer die rotbulten getrotseerd en weer de lat wat hoger gelegd voor volgend jaar.

 

Deze editie net binnen het uur. Of ruim, of net niet? De meningen verschillen nogal. In de uitslagen staat een tijd van 1.00.47 maar we passeerden de startlijn een minuut nadat het startsein gegeven was. Verwonderde blikken om me heen. Maar ik had Garmin nog. Die gaf bij de finish 58.50 aan. Ruim 2 minuten verschil. Ach, maak er maar wat van, de Garmingegevens staan in ieder geval hier.

Het dipje in het midden was te wijten aan een misstap waardoor mijn kuit onmiddellijk verkrampte. Heel snel even rekken om vervolgens weer up tempo omhoog te gaan.

 

 

 

 

Battle = on schreef hij toen ik meldde dat ik me had ingeschreven voor de Derde Kerstdagloop. De nederlaag die ik afgelopen zaterdag heb geleden zal me zeker tot dan toe achtervolgen, en anders helpt hij me wel herinneren ben ik bang.

 

Maar ik ben in vorm! Zit goed in m'n vel, boek vooruitgang én begin bloedfanatiek te worden. De afstand was echter nog een probleem. Hij, net terugkomend van een blessure, ik die het langere werk prefereer.......maar uiteindelijk zijn we er uit en gaan we 14 km strijden!

 

Ik ben vol vertrouwen, het smoezenboek zet ik op Marktplaats, ik ga dat varkentje ff wassen!!!

 

Na best een pittige trainingsweek met op dinsdag een ld, woensdag een viaducttraining waar ik me het snot voor de ogen heb gelopen en vrijdag een dl van 17 km dacht ik vandaag ook nog wel even de Diepe Hel Holterbergloop te kunnen doen.

 

Gewoon zomaar weer een impulsieve aktie want er zouden een aantal héél gezellige mensen komen. Denis (alias de kerstbig) ging voor 43 min op de 5EM, of ik meeging. Nou nee, liever niet want ik wil nu weleens weten waar ik sta en wil graag richting de 40 minuten. We gingen voortvarend van start met de eerste 2 km in resp. 4.59 en 4.51 maar toen kwam die akelige bult op de Motieweg. Stijgingspercentage 10% en ik kakte volledig in. D, wie ik allang mijn hielen had laten zien  haalde me potverdorie bovenaan in toen ik net aan het zingen was (de tekst zal ik jullie besparen). Bovendien had ik weer een klassieke fout gemaakt: niet gegeten, dus ik werd gaandeweg de beklimming kotsmisselijk. Het herstel duurde een paar km maar de laatste km's gingen weer in 5 min/km maar Denis haalde ik niet meer bij. En dat deed/doet  zeer! Eindtijd 42.34 Data staan hier.

 

De nazit was van dusdanig laag niveau dat ik tot het laatst ben gebleven.

 

 

 

 

Blogjes moet je eigenlijk meteen schrijven na alle belevenissen want wacht je een dag dan weet je echt niet waar je beginnen moet.

 

Zondagochtend dan maar....heel vroeg. Even na enen stap ik de Rechter binnen. Links staan de kroeggangers, rechts staan de sportievelingen . Rare lui hoor, die hardlopers. Want wie gaat zich nu midden in de nacht in het zweet werken voor een certificaat waar je nix, nadda, 0,0 aan hebt. Behalve dat het leuk staat op het toilet en dan moet het ook nog bij een medehardloper opvallen want de niet-sportieveling snapt hier sowieso de lol niet van.

Affijn.....Ronald was er al, helemaal uit Alphen a/d Rijn. Die spoort echt niet. Even later kwamen Pieter en Kees ook opdagen en die laatste kwam van een house-warmingparty in Brabant! Ze hebben er wat voor over gehad om met mij samen te lopen

 

Hoe de sfeer was tijdens het lopen heb je in het filmpje in het vorige blogje kunnen zien (en anders moet je nog ff kijken). De sfeer na de tijd was ook prima en we weten nu ook waar al die positief getestte topsporters hun weekend doorbrachten:

 

Even voorsnijden.....

 

.....en Ronald gaat z'n gang. Helemaal gratis. Wat een service!

 

De afterparty was reuzegezellig maar ik moest toch echt naar huis om een paar uur te slapen. Drie-en-half uur om precies te zijn want er moest ook nog geblubberd worden. Jaja, ik weet het, verklaar me maar voor gek maar het is niet helemaal voor niets geweest.

 

Blubberen bij de Lindense Blubberrun. Samen met een koppeltje vage kennissen van Chat'n'Run. Leuke mensen hoor, daar niet van maar ook weer zo'n ongeregeld zooitje en weer was het veel te leuk. Peter, Denis, Xander, Ingrid, Flo en ik vormden het team 'de Modder Fokkers' en we gingen voor de prijzen! In ieder geval voor het teamklassement maar zeker ook individueel. De Blubberrun heeft z'n naam geen eer aangedaan want er was niet veel blubber te vinden. Wel net omgeploegde maisakkers  en die ben je na een paar km flink zat kan ik je melden. En of het nou aan de nachtelijke tempotraining lag of aan het feit dat ik moe was en het graag achter de rug wilde hebben maar ik werd heel verrassend eerste bij de dames. Ja je leest het goed, lees anders nog maar een keer maar ik was echt eerste!! Eerste, je weet wel, bos bloemen, mooi Salomonshirt, zoenen van de organisatie. Helemaal geweldig! Overigens hadden wij geen teamoverwinning. Op de 6 en de 12 km gaf CnR de andere teams wel het nakijken.

 

De nazit in het Proathuus (voor de Ruunders: een klein Heesje, ik zweer je: dezelfde toiletten!) was te kort maar ik moest toch echt eens op huis aan.

 

De Blubberrun: volgend jaar ben ik er weer bij. Zelfde team maar dan de eerste plek?

 

 

Ze zaten me op de hielen!

 

De prijsuitreiking, Ingrid zat vlak achter me en werd tweede.

 

 

 

Ik geef het op. Had mijn verhaal nagenoeg klaar, druk ik op het kruisje! Grmbll...het zal de vermoeidheid wel zijn. Kunnen jullie nog tot morgen wachten? Jawel hé? Als goedmakertje alvast een foto en filmpje van de Tijd van je Leven Loop (made bij RR)

 

 

 

en de foto's van de Blubberrun kun je HIER vinden.

Jawel, 1ste dame!!!!!!

 

 

 

Deze week is de eerste week van het vervolgschema wat Tiny voor me heeft gemaakt. De eerste 6 weken gingen enorm snel voorbij en ik ben zeer tevreden. Niet één training overgeslagen en hoewel sommige trainingen iets te snel gingen (oké, een paar gingen véél te snel) heb ik me toch zo goed mogelijk aan de voorgeschreven snelheden gehouden. En het mooie is: het kostte geen enkele moeite!

 

Deel 2 dus. De duurlopen worden langer en om de verveling onderweg wat te verdrijven zitten er wat tempo's in. Helemaal leuk. Dat het zijn vruchten afwerpt blijkt wel uit het feit dat de baantrainingen bijzonder goed gaan. Neem nou gisteren: 15x 300 mtr met 100 mtr rust. De 300 mtr gingen telkens in 1.28-1.30 en de hartslag kwam niet boven de 156. Voor we het wisten waren de 15 rondjes gedraaid. Te makkelijk? Voor mijn gevoel wel maar het zal vast goed zijn.

 

Komend weekend wordt heftig. Eerst de nacht van zaterdag op zondag 17 km tijdens de Tijd van je Leven Loop om na een paar uurtjes slaap te vertrekken richting Vorden voor de Lindense Blubberrun. We lopen de 3,7 km als team de "Modder Fokkers!" Toen ik gisteren onderstaande filmpjes zag heb ik me nog wel even achter de oren gekrabt. Waar begin ik in godsnaam aan?

 

 

Eens in de zoveel jaar gaan we met mijn schoonfamilie een weekend op stap. Nou ja op stap, er wordt een groepsaccomodatie geregeld en de enige regel die geldt is dat we 's avonds samen eten. De rest van het weekend doet iedereen waar hij/zij zin in heeft en als je honger/dorst hebt pak je maar wat. Een overzichtelijke chaos, zoals we afgelopen weekend hebben vastgesteld.

 

Zoals altijd zaten we ook nu weer bij de boer. Een bioboer in Groenlo, Kraanswijk geheten. Een erg mooie accomodatie waar vooral de kinderen het onzettend naar hun zin hadden. Ondanks het wat druilerige weer zijn ze erg veel buiten geweest, lekker door de stront  crossen op skelter

 

En de volwassenen gingen hun eigen gang. Winkelen, klootschieten en bankhangen, maar als jullie me een beetje kennen weet je dat dat allemaal nix voor mij is. Sporten/bewegen wil ik. En dat  gebeurde ook. Op zaterdagochtend een heel stuk fietsen met zwager Jan (en verdwalen om er na 10 minuten stilstaan en mopperen op de gps op mijn foon achter te komen dat we vlak naast de boerderij stonden, hilarisch!), 's middags met schoonzus Aletta een flinke tocht gemaakt op de bikestepper (erg leuk om te doen, we willen er ook één!), op zondagochtend een blinddateduurloop met André die via Chat'n'Run zijn gezelschap aanbood en vervolgens op zondagmiddag nog even uitlopen tijdens een wandeling van een kleine 10 km.

 

De bikestepper. Het is even wennen maar als je eenmaal het ritme te pakken hebt zoef je met een behoorlijk tempo over de fietspaden.

 

Rondje Zwillbrocker Venn. Gestart vanaf de logeerboerderij. Een prachtige omgeving om te lopen.

 

Incl. de trainingen van vorige week, dinsdag duurloop 8 km, woensdag baantraining, vrijdag duurloop 11 km, zijn er aardig wat km's gemaakt. En vandaag viel het vervolgschema in mijn mailbox. De duurlopen gaan weer langer worden en de wedstrijden die hier in de linkerkolom staan zijn er in verwerkt. Als deze lijn zich voortzet dan ga ik een geweldige hardloopwinter tegemoet.

Ik de weken voor de Lemelerbergloop, die op 7 november zal plaatsvinden, is er altijd een clinic/parcoursverkenning o.l.v. Gerrit Voortman himself. Het is een leuke training waarbij de route voor de 5,3 km gelopen wordt. De opkomst was gisteren weer groot en Koen, Jan en ik waren ook van de partij.

 

Voor Koen was dit de eerste keer dat hij op de Lemelerberg liep en ik moet zeggen, hij heeft zich goed staande (of lopende) gehouden. Na het rondje met de hele groep zijn wij met z'n drieën nog de blauwe route gaan lopen van iets meer dan 10 km. Garmin liet het overigens wéér afweten en heeft in het totaal ongeveer 3 km gemist. Vreemd want de FR205 van Koen pikte de signalen wel gewoon op. Heeft iemand hier een verklaring en oplossing voor? Ik vind dit nl best vervelend want ik loop hoofdzakelijk in het bos en dan wil ik de gegevens natuurlijk wel compleet hebben. De (niet complete gegevens staat hier). Uiteindelijk hebben we 16 km gelopen.

 

Het voelde weer goed op de Lemelerberg en ik heb me dan gisteravond ook ingeschreven voor de 10,6 km. Eens kijken met hoeveel minuten ik mijn tijd van 1.10.36 van 2006 kan verbeteren. Dat er een aantal minuten van afgaan is zeker.

 

 

Zo, ik ben ook weer boven

 

en dan even samen uitrusten.